پشتیبانگیری 1-2-3 روشی ساده و مؤثر برای حفاظت از دادهها است که بر اساس سه اصل کلیدی طراحی شده است. این روش، به سازمانها و کاربران کمک میکند تا در صورت بروز حوادث غیرمنتظره، اطلاعات خود را به راحتی بازیابی کنند.
مفهوم پشتیبانگیری 1-2-3
پشتیبانگیری 1-2-3 یعنی داشتن حداقل سه نسخه از دادهها، در دو مکان مختلف و با یک نسخه در حالت فعال و قابل استفاده. این روش، ریسک از دست رفتن دادهها را کاهش میدهد و امنیت اطلاعات را تضمین میکند.
اصول پشتیبانگیری 1-2-3
- سه نسخه از دادهها: همیشه حداقل سه نسخه از اطلاعات خود نگهداری کنید.
- دو مکان فیزیکی مختلف: نسخههای پشتیبان باید در مکانهای جداگانه نگهداری شوند تا در صورت حریق، سرقت یا خرابی، دادهها حفظ شوند.
- یک نسخه فعال و قابل بازیابی: یکی از نسخهها باید در حالت فعال و قابل استفاده باشد تا در مواقع نیاز سریع بازیابی انجام شود.
مزایای پشتیبانگیری 1-2-3
- کاهش ریسک از دست رفتن دادهها
- افزایش امنیت اطلاعات
- قابلیت بازیابی سریع در بحرانها
- پشتیبانی از سیاستهای حفاظت دادهها
رعایت نکردن تکنیک 1-2-3 دلیل از دست رفتن دیتای بسیاری از کسبوکارها است. این تکنیک، یکی از بهترین روشهای بکاپ گیری از اطلاعات است. در این روش، شما 3 نسخه از دادهها را در 2 فرمت مختلف ذخیره میکنید و 1 نسخه را بهصورت آفسایت نگه میدارید. این استراتژی، افزونگی اطلاعات را تضمین میکند و از آسیب دیدن یا از دست رفتن دادهها جلوگیری میکند. به این ترتیب همیشه یک نسخه قابل اعتماد از دادهها در اختیار دارید. در این مقاله با پاسخ به سؤال قانون پشتیبانگیری 1-2-3 چیست، شما را با این تکنیک کاربردی بیشتر آشنا میکنیم. با ما همراه باشید.
قانون پشتیبانگیری 1-2-3 چیست؟
از زمان معرفی قانون پشتیبانگیری 1-2-3 در اواخر دهه 2000، چیزهای زیادی تغییر کرده است. با این حال، برخلاف بسیاری از فناوریها که به سرعت منسوخ میشوند، این قانون در طول سالها پابرجا مانده است و هنوز هم بهعنوان استاندارد اصلی برای حفظ امنیت دادهها شناخته میشود. البته برخی از روشهای اجرایی استراتژی 1-2-3 با تغییر فناوریهای مربوط به ذخیرهسازی داده، تکامل یافتهاند.
همانطور که اشاره کردیم، قانون پشتیبانگیری 1-2-3 یک راهکار ساده و مؤثر برای ایمن نگه داشتن دادههاست. این قانون توصیه میکند 3 نسخه از دادههای خود را در 2 نوع رسانه متفاوت نگهداری کنید که یکی از آنها باید در مکانی خارج از محل اصلی ذخیره شود. بیایید آن را جزئیتر بررسی کنیم:
-
- 3 نسخه از دادهها: منظور از 3 نسخه شامل داده اصلی (یا داده در حال استفاده) و دو نسخه کپی از آن است.
- ذخیرهسازی روی 2 نوع رسانه متفاوت: طبق این قانون، باید دادهها را روی 2 نوع رسانه مختلف ذخیره کنید. این مورد با آنچه در اواخر دهه اول 2000 وجود داشت، متفاوت است که در ادامه بیشتر درباره آن صحبت میکنیم.
- نگهداری 1 نسخه بهصورت آفسایت: یکی از کپیهای دادههایتان را باید در مکانی دور از محل اصلی نگهداری کنید. ترجیحاً در فاصلهای چند کیلومتری از دو نسخه دیگر.
با وجود موارد بالا، با گسترش فضای ابری نگرانی درباره منسوخ شدن رسانهها تقریباً از بین رفته است. ارائهدهندگان سرویسهای ابری مسئول نگهداری از زیرساخت سختافزاری هستند و اطمینان میدهند که دادههای شما همواره در دسترس و سالم باقی بمانند. اگر از بکاپ ابری استفاده میکنید کافیست دادههای خود را روی «دو دستگاه متفاوت» نگه دارید، نه الزاماً روی دو نوع رسانه ذخیرهسازی متفاوت.
اگر هنوز هیچ بکاپی از دادههای خود ندارید، بکاپ گیری براساس استراتژی 1-2-3 همچنان بهترین اقدام برای محافظت از اطلاعات شماست. ما در دنیای امروز، قانون 1-2-3 دیگر پایان مسیر نیست، بلکه نقطه شروع بهشمار میرود.
افزایش حملات باجافزاری باعث شده که اصول پایه این استراتژی (یعنی افزونگی، فاصله جغرافیایی و کنترل دسترسی) به تقویت بیشتری نیاز پیدا کند. مجرمان سایبری با هدف قرار دادن دستگاههای متصل به شبکه، حتی نسخههای پشتیبان را نیز رمزگذاری یا حذف میکنند و این خطر رو به رشد است.
چه در کامپیوتر خانگی و چه در سرور، داشتن یک بکاپ محلی (On-Site) روی سیستم، سادهترین و سریعترین روش برای بازیابی دادهها در صورت بروز مشکل است. اگر هارد دستگاه شما ناگهان خراب شود و اطلاعات خود را روی یک هارد اکسترنال ذخیره کرده باشید، میتوانید بیشتر دادهها را بهسرعت بازیابی کنید.
تا زمانی که بکاپ On-Site خود را بهطور منظم بهروزرسانی کنید، احتمال از دست رفتن اطلاعات تقریباً صفر است. فقط ممکن است چند فایل اخیر را که هنوز در
نتیجهگیری
پشتیبانگیری 1-2-3 یک استراتژی ساده ولی حیاتی است که تضمین میکند دادههای مهم در هر شرایطی محافظت شده و قابل بازیابی هستند. رعایت این اصل، سطح امنیت و اطمینان سازمان یا کاربر را به طور قابل توجهی افزایش میدهد.
